Głęboki układ stabilizujący kręgosłupa

Na wstępie trzeba podkreślić, że treść tego artykułu należy rozpatrywać tylko w ramach czynności układu ruchu i jego zaburzeń. W tym kontekście chciałbym najpierw wspomnieć mojego nieżyjącego już przyjaciela i współpracownika Vladimira Jandę, który wprowadził pojęcie stereotypu ruchowego, a zwłaszcza „nierównowagi mięśniowej” [3]. Sami zorientowaliśmy się już ponad pół wieku

Zaburzenie czaszkowo-żuchwowe, heteroforia asocjacyjna oraz zaburzenia percepcji słuchowej

Diagnozy różnicujące asymetrii napięcia i sensomotorycznego zaburzenia łączności i sterowania W przypadku leczenia dzieci i młodzieży z klinicznymi objawami sensomotorycznego zaburzenia łączności i sterowania (SMD) i podobnymi zaburzeniami rozwoju, gdzie wcześniej wszędzie miał miejsce zespół asymetrii napięcia (TAS), zwykle należy przygotować siebie i rodziców na dłuższy, jednak przy starannej diagnostyce

Wrodzony mięśniowy kręcz karku

Patogeneza i czynniki ryzyka Wrodzone jednostronne skrócenie m. mostkowo-obojczykowo-sutkowego ze skośną pozycją głowy w stronę skróconego mięśnia i rotacją w stronę przeciwną (rys. 1) jak również plagiocefalia1 są znane od czasu antyku i we wszystkich kręgach kulturowych („congenital muscular torticollis”, CMT). Istnieją zapisy, że podskórną tenotomię mięśnia przeprowadzano już w

Aspekty posturalne terapii bólu układu ruchu

Terapia bólu ma za zadanie usunięcie bólu w układzie ruchu poprzez dozowane, świadomie przekazywane bodźce kierowane do receptorów celem uzyskania reakcji centralno-motorycznych funkcji programowych. Jako wyraz złożonego układu sterowania i regulacji (biocybernetyka) zachowań ruchowych w przestrzeni i w czasie [6] motoryka zawiera trzy ważne składniki: 1) jakość informacji wejściowej (aferencja)

„Moje dziecko utyka“

Przyczyną choroby, bólu lub innych dolegliwości jest zawsze uszkodzenie struktury i zaburzenie czynności. Przy czym udział zmiany struktury (czyli uszkodzenia, urazu lub zaburzenia struktury anatomicznej) lub też udział zaburzenia czynności może być w takich sytuacjach niewielki. Takie stanowisko i główna myśl przyświecające poczynaniom lekarza obowiązują szczególnie w wieku dziecięcym. W

Rejony kluczowe u niemowlęcia

Rejony kluczowe to rejony ciała, które szczególnie często i intensywnie mają wpływ na inne części organizmu – mogą to być zarówno patogenetyczne łańcuchy powiązań czynnościowych jak też oddziaływanie terapeutyczne [7, 8,14, 15,18, 19, 20]. Zaburzenia czynności w tych rejonach wywołują reakcje, kolejne zaburzenia czynności lub/oraz zespoły bólu, w pozornie oddalonych

Nerwowo-krążeniowe i biomechaniczne aspekty powstawania punktów ścięgnistych w kończynie dolnej w koncepcji przeciwnapięcia

Klasyczna metodyka przeciwnapięcia opiera się na nomenklaturze i na ułożeniu ciała stworzonych przez odkrywcę tej metody, Larry H. Jonesa, doktora osteopatii (D.O.), członka Amerykańskiej Akademii Osteopatii (F.A.A.O.). Obrał on uproszczoną koncepcję, która okazała się bardzo pomocna. Autor tego artykułu analizował jednak dodatkowe obserwacje i zależności pomiędzy procesami, które składają się

Możliwe zależności pomiędzy zaburzeniami stawów głowowo-szyjnych a nieprawidłowościami optometrycznymi u uczniów szkoły podstawowej mających trudności w nauce

Problemy w nauce i w zachowaniu u uczniów szkoły podstawowej często wiążą się z zaburzeniami stawów głowowo-szyjnych względnie z zaburzeniami kręgu szczytowego. Podczas neuromotorycznego procesu pionizacji w pierwszym roku życia pojawia się pogorszenie sprawności, np. w formie zaburzeń koncentracji, wynikające z braku ćwiczeń orientacji przestrzennej, ewentualnie z ich mocnego ograniczenia

Terapia manualna w przypadku gonartrozy

Podsumowanie badania W Kanadzie opublikowano randomizowane badanie kontrolowane [1], w którym 43 pacjentów z chronicznym bólem spowodowanym gonartrozą leczonych było w oparciu o protokół kolana Macquarie Injury Management Group (MIMG) lub którzy zostali poddani leczeniu kontrolnemu. Leczenie kontrolne polegało na kontakcie manualnym ręki terapeuty ze stawem kolanowym oraz ułożeniu elektrod

Na ile możemy polegać na naszej wiedzy na temat zaburzeń stawu krzyżowo-biodrowego (SKB) i ich wpływu na statykę ciała?

We wszystkich popularnych koncepcjach terapeutycznych dotyczących układu nerwowo-mięśniowo-szkieletowego, takich jak chiropraktyka, osteopatia, medycyna manualna i terapia manualna nie ma zgodności co do czynności oraz ewentualnych zaburzeń1 stawu krzyżowo-biodrowego (SKB). Prowadzona jest dyskusja na temat klinicznych metod testowania mających na celu diagnozowanie ograniczonej mobilności SKB [7, 8, 13, 17, 25, 34].